اخترشناسان سیگنال های عجیبی را شناسایی کردند

[ad_1]

بیگ بنگ: اخترشناسان سیگنال های عجیب و غریبی شناسایی کرده اند که از ستاره ای با فاصله یازده سال نوری نشأت می گیرد. محققان در روز ۱۲ می ۲۰۱۷ به کمک رصدخانه آرسیبو و تلسکوپ رادیویی بسیار بزرگ که درون یک گودال در پورتوریکو ساخته‌ شده، سیگنال های راز آلودی را شناسایی کردند.

به گزارش بیگ بنگ، ظاهرا منشأ این سیگنال ها یک ستاره کوتوله سرخ به نام «Ross 128» است که فعلا وجود سیاره های احتمالی در اطرافش مشخص نیست. نور این ستاره «۲۸۰۰» برابر کمتر از نور خورشید است. آبل مندز، زیست اخترشناس دانشگاه پورتوریکو در آرسیبو بیان کرد: «این ستاره به مدت ۱۰ دقیقه مشاهده شد و در طی این مدت، سیگنال عجیبی دریافت شد. بسیار بعید به نظر می رسد که ارسال سیگنال، کار موجودات فرازمینی باشد، اگرچه نمی توان با قطعیت از این احتمال چشم پوشی کرد.»

مندز نوشت: گروه های ستی-SETI(جستجوی هوش فرازمینی) از این سیگنال ها با خبرند. اگرچه موسسه ستی به پاس تلاش هایش برای جستجوی سیگنال های ارسالی موجودات فضایی شناخته می شود، اما بررسی کهکشان های واقع در نقاط دور دست و جابجایی سیارک ها در اطراف زمین، نیز کار بزرگ و ارزشمندی است. به باور مندز، این سیگنال چیزی بوده که انسان ها وارد فضا کرده اند یا شاید ماهواره ای بوده که هزاران مایل در آسمان پیموده است. مندز گفت: « گسترهٔ دید آرسیبو به قدر کافی وسیع است، پس این احتمال می رود که ستاره عامل ایجاد این سیگنال نبوده بلکه جرم دیگری در خط دید آن را پدید آورده است.»

اما مندز پستی در وبلاگ خود با مضمون «راز ستاره Ross 128» در دوازدهم جولای نوشت: « ما هرگز ندیده ایم که ماهواره ها چنین چیزی عجیبی را منتشر سازند. » او سیگنال ها را «بسیار عجیب» توصیف کرد. شعله های ستاره ای به عنوان یکی دیگر از احتمالات مطرح شده که به انفجار انرژی از سطح ستاره مربوط می شود. چنین انفجارهای خورشیدی با سرعت نور حرکت کرده و سیگنال های رادیویی قدرتمندی ساطع می کنند. این انفجارها باعث ایجاد اختلال در ارتباطات و ماهواره ها شده و جان ِ فضانوردان را به خطر می اندازند. شعله های خورشیدی با فوران های تاج خورشیدی پر انرژی ولی کم سرعت همراه اند. این نوع فوران ها می توانند میدان مغناطیسی زمین را دچار انحراف نموده، طوفان های زمین مغناطیسی پدید آورده و وسایل الکترونیکی و شبکه های برق را فلج کنند. برای اینکه مشخص شود آیا این سیگنال ها در آنجا هستند یا خیر، مندز گفت که آرسیبو این ستاره و پیرامون آن را به دفعات زیادی رصد خواهد کرد.

وی افزود: « در صورتی به موفقیت دست خواهیم یافت که سیگنال را بار دیگر در اطراف  ِ همان ستاره، شناسایی کنیم. اگر مجددا موفق به یافتن سیگنال نشویم، این راز عمیق تر خواهد شد. نمی توان با اطمینان اعلام کرد که در طی مشاهدات بعدی موفق به حل این راز خواهیم بود. شاید رویداد نادری بوده باشد.» اما رادیوتلسکوپ فست(FAST ) واقع در چین در حال حاضر آماده انجام عملیات نیست و کارهای تنظیمى بر روی آن در حال انجام است.

سث شوستاک « اخترشناس ارشد در مؤسسه ستی» تایید کرد که گروه محققان به خوبی از وضعیت این سیگنال ها خبر دارد و شاید از آرایه تلکسوپ آلن قدرتمند خود برای بررسی دوباره آن استفاده کنند. شوستاک گفت: «احتمالش زیاد است که موجودات فرازمینی در ارسال این سیگنال ها نقش داشته باشند. این مسئله همواره داغ بوده است. در حال حاضر، فقط یک سیگنال جالب توجه از فضای بیرونی وجود دارد که شاید فضایی ها آن را فرستاده باشند: سیگنال Wow. این سیگنال همچنان مرموز و عجیب است و جای بررسی بیشتر دارد.»

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencealert.com

image_pdfimage_print

[ad_2]

لینک منبع

دریاچه های آرام تیتان، نقطه ای عالی برای فرود کاوشگر

[ad_1]

بیگ بنگ: از آن زمان که مدارگرد کاسینى و کاوشگر هویگنس موفق به ثبت تصاویری جامع از تیتان قمر زحل شدند، دانشمندان تمایل بالایی برای انجام ماموریت های بیشتر در این قمر پر رمز و راز دارند. بین دریاچه های هیدروکربنی، تپه های سطحی، اتمسفر بسیار متراکم و احتمال وجود اقیانوس زیر سطحی در قمر تیتان کمبودی دیده نمی شود که ارزش تحقیق و بررسی داشته باشد.

به گزارش بیگ بنگ، سوال این است که عملیات در تایتان به چه شکلی انجام میگردد ( پهبادهای هوایی، زیر دریایی، بالون یا فرودگر) و کاوشگر باید در کجا بر زمین بنشیند؟ بر اساس یکی از مطالعات به رهبری دانشگاه تگزاس در آستین، دریاچه های متان تیتان بسیار آرام و بدون تلاطم هستند و امواج پرخاشگر در این دریاچه ایجاد نمی شوند. پس این دریاچه ها محلی امن و مناسب برای فرود کاوشگر های آتی محسوب می شوند.

مقاله پژوهشی محققان تحت عنوان “سختی سطحی دریاچه های هیدروکربنی تیتان” در نسخه بیست و نهم ژوئن در مجله Earth and Planetary Science Letters منتشر شد. تیم تحت رهبری سیریل گریما، استادیار پژوهش در مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تگزاس درصدد تعیین میزان فعالیت دریاچه ها در منطقه قطب شمال تایتان هستند.

بر طبق آنچه که گریما در توضیحات خود اشاره کرده، این تحقیق باعث شفاف سازی فعالیت های هواشناسی در قمر تیتان شد. گریما خاطر نشان کرد: علاقه بسیاری برای فرستادن کاوشگر به این دریاچه ها داریم؛ زمانی که این کار به انجام برسد، میخواهیم که فرود امنی داشته باشیم. دوست نداریم که باد به مانع بزرگی برایمان تبدیل شود. مطالعات ما نشان می دهد که امواج بلند نیستد و باد شدیدی هم بر این قمر حاکم نیست.

سه دریاچه بزرگ تیتان و محیط های پیرامون آنها توسط دستگاه رادار کاسینى مورد کاوش و بررسی قرار گرفته است. محققان از این دستگاه برای مطالعه امواج در سطح دریاچه ها استفاده کردند.

به همین منظور، گریما و همکارانش به تجزیه و تحلیل داده های حاصل از عملیات کاسینى در اوایل فصل تابستان در قمر پرداختند. دریاچه های شمال تیتان به نام های اونتاریو لوکوس، لیگیا، پانگا و کراکان بررسی شدند. بزرگترین دریاچه این قسمت از تیتان بزرگتر از دریاچه خزر میباشد. تیم پژوهشی به کمک تیم رادار کاسینى و محققانی از دانشگاه کورنل، آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جانز هاپکینز و آزمایشگاه پیشران جت ناسا از روشی موسوم به شناسایی آماری رادار استفاده کرد. روش طراحی شده توسط گریما برای اندازه گیری سختی سطوح با جزئیات کامل از داده های راداری بهره می جوید.

از این روش برای اندازه گیری چگالی برف و سختی سطح یخ در قطب شمال و جنوب استفاده شده است. در اقدامی مشابه، سازمان ناسا با استفاده از بررسی های زلزله شناسی، علم زمین سنجی و غیره از این روش برای انتخاب محل فرود در مریخ استفاده نموده است. گریما و همکارانش با استناد به این یافته ها اعلام کردند که امواج آرامی در این دریاچه ها حاکم است و ارتفاع و طول آنها به ترتیب ۱ و ۲۰ سانتی متر می رسد. بر اساس این یافته ها، دریاچه های تیتان محیطی آرام و مناسب برای فرود بی حاشیه کاوشگرها هستند. با این فرود بی حادثه، زمینه برای کاوش سطح قمر مهیا می شود.

عکس سمت چپ موزائیکی از عکس های تیتان را نشان می دهد که فضاپیمای کاسینى آنها را با نور فروسرخ تهیه کرده است. دریاهای قطبی قمر تیتان بصورت تابش نور خورشید دیده می شوند. عکسی که در سمت راست می بینید، یک عکس راداری از دریای کراکان است.

امواج در تیتان می توانند تحت تاثیر باد، جریان های جزرومدى یا باران قرار بگیرند. در نتیجه، نتایج به دست آمده این سوال را به پیش می کشند که دانشمندان در خصوص تغییرات فصلی تایتان چه فکری می کنند. در گذشته این اعتقاد رواج داشت که تابستان در تیتان آغازگر فصل بادی است. اما اگر اینطور می بود، نشانه هایی از امواج بلند بدست می آمد. الکس هیس، استادیار اخترشناسى دانشگاه کورنل و یکی از همکارانش این چنین توضیح می دهند: کارهای تحقیقاتی آقای سیریل معیاری مستقل از سختی تلاطم دریا است و به محدودیت سازی اندازه و ماهیت امواج بادی کمک می کند. نتایج نشان می دهد که ما فاصله چندانی با آستانه ایجاد باد نداریم؛ قسمت هایی از دریا آرام و قسمت هایی نیز متلاطم و طوفانی هستند. کاوشگر هویگنس در سال ۲۰۰۵ بر سطح مه آلود تیتان فرود آمد و تصاویری از این قمر راز آلودمخابره کرد، در ویدئوی زیر می توانید مشاهده کنید:

این نتایج برای آن دسته از دانشمندانی که رویای انجام عملیات های آتی در تیتان را در سر می پرورانند، حائز اهمیت زیادی است؛ بالاخص آنهایی که امید بسیاری برای ارسال زیردریایی رباتیک به قمر دارند تا دریاچه های تیتان را به منظور یافتن آثار احتمالی حیات بررسی کند. در عملیات دیگر اینطور برنامه ریزی شده که مواردی از قبیل اقیانوس های زیر سطحی تیتان، سطح و اتمسفر آن به منظور کسب اطلاعات بیشتر درباره محیط، مواد شیمیایی زیستی و محیط غنی از مواد آلی آن به بررسی برسند. و چه کسی می داند، شاید این عملیات موفق به یافتن حیات در منظومه شمسی خواهند شد.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: universetoday.com

image_pdfimage_print

[ad_2]

لینک منبع

ناسا هنوز مدرکی بر وجود بیگانگان فضایی نیافته است

[ad_1]

بیگ بنگ: به نظر می­ آید هر دو یا سه ماه، صحبت­ هایی در فضای مجازی قوت می­ گیرد که ناسا قرار است بزودی خبرهای تکان­ دهنده ­ای در مورد بیگانگان، یوفوها، سیارک­ های نابودگر زمین و یا از این قبیل اخبار، به اطلاع همگان برساند یا اینکه ناسا در حال پنهان­ سازی این حقایق از ما می ­باشد.

به گزارش بیگ بنگ، آخرین باری که این صحبت­ها قوت گرفت، در مورد این بود که ناسا قرار است کشف حیات هوشمند بیگانه را اعلام کند و احتمالا این شایعه توجه بیشتری را به خود جلب کند زیرا گروهی که مسئول این شایعه است ناشناس هستند. قبل از اینکه به این ادعا بپردازیم، به توئیت توماس زوربوخن، رئیس هیئت مدیرۀ بخش ماموریت علمی در ناسا نگاهی می ­اندازیم:« برخلاف گزارشاتی که در فضای مجازی گسترش یافته، در حال حاضر ناسا بیانیه­ ای در مورد حیات فرازمینی در دست اعلام ندارد.»

ویدیوی گروه ناشناس(Anonymous) بیش از ۱ میلیون بازدید داشته و در قسمت توضیحات ویدیو چنین نوشته­ ای وجود دارد:«آخرین پیام گروه ناشناس در سال ۲۰۱۷ میلادی حاوی اطلاعاتی در مورد حیات بیگانه خواهد بود. ناسا می­گوید بیگانگان در راهند!» این ویدیو حاوی ۱۲ دقیقه اطلاعات نامنسجم و نامربوط در مورد بیانیه­ ای و نقل قول ­های افراد مختلف و پایگاه ­های اینترنتی سازمان ناسا می­باشد. نقل قول اصلی که مربوط به حیات بیگانه می­باشد، از سوی زوربوخن بوده که در یک جلسه در ماه آوریل بیان شده است. نقل قول فوق، که بریده ­ای دلخواه از متن اصلی صحبت­ های زوربوخن می­باشد، به این مضمون است: «با توجه به فعالیت ­ها و ماموریت ­های مختلف کشف شواهد حیات بیگانه، ما در لبه ­ی کشفی ژرف و بی­ نظیر در تاریخ هستیم.»

اگر شما جلسه دادرسی کمیته علوم مجلس(House Science Committee) را ببینید، زوربوخن در مورد ماموریت­ های پیش رو مثل ماموریت اکتشاف­گر مریخ در سال ۲۰۲۰ میلادی و ماموریت کلیپر اروپا(که هدف این دو ماموریت یافتن نشانه­ های از حیات و شرایط مناسب برای ادامه حیات است) و همچنین ماموریت­ های کنونی مثل ماموریت تلسکوپ کپلر(که تعداد زیادی سیاره اطراف ستاره­ های مختلف را کشف و ثبت کرده است) توضیح می­ دهد. البته زوربوخن لحنی هیجان­ انگیز به خود گرفته تا مجلس نیز در مورد این ماموریت­ ها هیجان ­زده شود اما او حقیقتا نمی­ گوید که ناسا حیات بیگانه را یافته است یا اینکه اطلاعاتی در این مورد منتشر خواهد کرد. او توئیتی در این مورد منتشر کرد:« آیا ما در کیهان تنها هستیم؟ ما هنوز در این مورد چیزی نمی­دانیم ولی در حال حاضر ماموریت­ هایی برای یافتن پاسخ سوالات بنیادین ما در حال انجام است.(توماس زوربوخن،۵ تیر ۱۳۹۶).

نقل قول دیگری در ویدیو وجود دارد که نقل قولی بسیار قدیمی از دکتر برایان اولری محقق ناسا، است که در سال ۲۰۱۱ میلادی فوت کرد. اولری یک سیاره ­شناس بود که در سال ۱۹۶۸ میلادی از ناسا خارج شد و هیچوقت به فضا سفر نکرد. من اولری را در دهه ۹۰ میلادی ملاقات نمودم و می­ توانم با اطمینان جمله ­ای که در مورد او در صفحه ویکیپدیا، مبنی بر “اکتشاف بیشتر و بیشتر عقاید غیرمعمول” توسط او، نوشته شده را تایید کنم.

ویدیوی مذکور در مورد اکتشافات مهم ماموریت کپلر حرف می­زند: «۲۵ سال پیش، ما نمی­دانستیم سیاراتی در ورای منظومه ­ی ما وجود دارند. امروزه ما وجود بیش از ۳۴۰۰ سیاره در حال گردش به دور دیگر ستارگان را تایید کرده و همچنان به اکتشافات خود ادامه می­ دهیم.» همچنین در این ویدیو در مورد اکتشافاتی که به خوبی تبلیغاتی در مورد آنها صورت گرفته صحبت می کند مثل یافتن عناصر کلیدی حیات در انسلادوس، قمر زحل، اما شخصی که چهره ­ای شبیه به گای فاکس دارد هیچ منبعی برای حرف­ های خود(در ادامه ذکر شده) ارائه نمی­ کند: «افراد زیادی هستند که ادعا دارند نوع بشر بصورت غیررسمی، با بیگانگان فضایی ارتباط برقرار کرده؛ نه میکروارگانیسم ­های شناور در یک دریای خارج از سیاره زمین؛ بلکه بیگانگان با تمدن پیشرفته.»

تمام ادعاهای صورت گرفته در ویدیو با مضمون “بیگانگان در راهند” تنها حدس و گمان­ها و جملاتی از مقامات ناسا می ­باشد که بصورت عمومی اعلام شده ­اند. پس نمی­ توان این ویدیو را آشکارسازی رازهای ناسا دانست. من با دانشمندانی از سراسر دنیا صحبت کرده ­ام و اگر ناسا و هر آژانس فضایی دیگری شواهدی از حیات بیگانه یافته باشد، آنها قطعا این شواهد را در انظار عمومی جار خواهند زد!

ترجمه: رضا کاظمی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: universetoday.com

image_pdfimage_print

[ad_2]

لینک منبع

شناسایی متانول در انسلادوس قمر زحل

[ad_1]

بیگ بنگ: اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ رادیویی IRAM، نوعی ابر گازی در انسلادوس قمر زحل مشاهده کرده و به نشانه هایی از مولکول آلی متانول (CH3OH) دست یافتد. این اولین باری است که مولکولی از قمر انسلادوس با تلسکوپ زمینی شناسایی می شود.

فضاپیمای کاسینى ناسا در سی و یکم ژانویه ۲۰۱۱ از فاصله ۵۰,۳۳۰ مایلی موفق به تهیه عکس رنگی از انسلادوس شد.

به گزارش بیگ بنگ، این کشف شگفت انگیز نشان می دهد که ماده خروجی از این قمر یخی قبل از وارد شدن به فضا دستخوش فعالیت های شیمیایی پیچیده ای که قرار می گیرد. انتظار می رود ستون های ابر انسلادوس از آب های خروجی از اقیانوس های زیر سطحی سرچشمه گرفته باشد. این آب ها در اثر شکاف های موجود در سطح یخی قمر به بیرون درز پیدا می کند. این ستون های ابر سرانجام به دومین حلقه بیرونی زحل می رسند.

دکتر امیلی درابک موندر، اخترشناس در دانشگاه کاردیف ولز بیان کرد: بر طبق کشف های اخیر که قمرهاى یخی موجود در منظومه شمسی بیرونی می توانند حاوی اقیانوس هایی با آب مایع و مواد ضروری حیات باشند، احتمالات هیجان انگیزی در خصوص قابل سکونت بودن آنها مطرح شده است. اما در این مورد، یافته های ما حکایت از آن دارد که به محض ورود ستون های ابر به فضا، متانول در اثر واکنش های شیمیایی پدید می آید. همین عامل از احتمال وجود حیات در انسلادوس می کاهد.

در مطالعات اخیر پیرامون قمر انسلادوس از فضاپیمای کاسینى ناسا استفاده شده است که با پرواز مستقیم به درون ستون های ابری موفق به شناسایی مولکول هایی نظیر متانول گشته است. دکتر درابک موندر و همکارانش در مطالعه جدید خود با استفاده از تلسکوپ رادیویی سی متری IRAM واقع در پیکو والتا به نشانه هایی از متانول دست یافته اند.

دکتر درابک موندر گفت: این یافته نشان می دهد که کشف مولکول های مختلف در قمر انسلادوس با کمک تجهیزات زمینی ممکن است. با این حال، برای درک ویژگی های شیمیایی پیچیده در این اقیانوس های زیر سطحی به مشاهدات مستقیم بیشتری نیاز داریم. این مشاهدات با فضاپیما هایی که به درون ستون های ابری نفوذ می کنند، انجام می پذیرد. دکتر جین گریوز از دانشگاه کاردیف افزود: این مشاهده بسیار تعجب برانگیز است زیرا این مولکولی نبود که ما در ستون های ابر انسلادوس به دنبالش بودیم.

تصاویر ناسا از حلقه E در مدار پیرامون زحل؛ این امکان وجود دارد که متانول از حلقه E نشأت گرفته باشد.

اخترشناسان بر این فرض تکیه داده اند که مقادیر بسیار زیاد متانول میتواند دو منشأ احتمالی داشته باشد: یا ابری از گاز افکنده شده از انسلادوس توسط میدان مغناطیسی زحل به دام افتاده یا گاز به درون حلقه E زحل نفوذ پیدا کرده است. در هر حالت، متانول در مقایسه با آنچه که در ستون های ابری کشف شده بود، افزایش چشمگیری داشته است.

دکتر دیو کلمنتس از دانشگاه کالج امپراطوری لندن اظهار داشت: مشاهدات همواره ساده و قابل فهم نیستند. ما برای تفسیر نتایج به طیف عظیمی از اطلاعات نیاز داشتیم که فضاپیمای کاسینى در خصوص محیط قمر انسلادوس در اختیارمان گذاشت. باید درباره گزارش مولکول هایی که از احتمال وجود حیات خبر می دهند، جانب احتیاط را رعایت کرده و اقدامی سنجیده انجام داد.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sci-news.com

image_pdfimage_print

[ad_2]

لینک منبع

ربات مار شکل گزینه ای مناسب برای اکتشافات فضایی

[ad_1]

بیگ بنگ: دانشمندان موسسه تحقیقاتی در نروژ(SINTEF)، در حال انجام عملیات بر روی طرح هایی برای یک ربات مار شکل می باشند که می تواند عملیات تعمیر و نگهداری در ایستگاه فضایی را انجام دهد و دالان های گدازه در ماه را مورد بررسی قرار دهد.

به گزارش بیگ بنگ، این تحقیقات توسط آژانس فضایی اروپا(ESA) پایه گذاری شده است. این آژانس قصد ایجاد یک زیستگاه  در ماه را دارد. دانشمندان آزانس فضایی اروپا معتقدند دالان های گدازه، تونل های زیرزمینی که گدازه هایی که در آن جریان داشتند؛ با در اختیار داشتن ساختاری طبیعی مستعد ایجاد زیستگاهی اطراف خود هستند. یک ربات مستقل قادر به کشف دالان های زیرزمینی است که می تواند در آماده سازی چنین پروژه بلند پروازانه ای بسیار مفید باشد.

محققان همچنین یک رشته تحقیق دنباله دار برای ربات مار را پیش بینی می کنند. آژانس فضایی در سال ۲۰۱۴ تلاش کرد تا یک سطح نشنین را روی دنباله دار چوریوموف قرار دهد. این مأموریت تا حدودی موفقیت آمیز بود، اما این  فرودگر پرش سختی بر روی سطح دنباله دار داشت که باعث شد به طرف دره ای تاریک کشانده شود که برقراری ارتباطات در آن دشوار بود و پنل های خورشیدی فرودگر نمی توانستند باتری های خود را شارژ کنند. طراحی کوچکتر و باریکتر فرودگر – چیزی شبیه به یک مار – می تواند ورودی نرم داشته باشد و در نتیجه  و مانور بیشتری را در ماموریت اکتشاف دنباله دار بعدی ایجاد کند.

آکسل ترانسث، یکی از محققان SINTEF، گفت: تقریبا هیچ جاذبه ای در یک دنباله دار وجود ندارد. اگر سعی کنید روی سطح یک دنباله دار حرکت کنید، به فضا پرتاب پرتاب خواهید شد. بنابراین باید روشی را پیدا کنیم که در آن ربات مار بتواند روی دنباله دار حرکت کند و در عین حال خود را ثابت نگه دارد. ممکن است ماموریت های جدید ماه و دنباله دار چندین سال طول بکشد، اما یک ربات مار می تواند در آینده برای کمک به تعمیر و نگهداری در ایستگاه فضایی بین المللی استفاده شود. اگر یک ربات بتواند برخی از وظایف تعمیر و نگهداری و تعمیرات ایستگاه فضایی بین المللی را بر عهده بگیرد، فضانوردان می توانند زمان بیشتری را صرف آزمایش ها و تحقیقات علمی کنند.

یکی از چالش های اصلی که دانشمندان SINTEF برای ساخت ربات مار با آن روبرو می شوند، این است که از حرکت ربات در یک محیط میکرو گرانشی مطمئن شوند. ترنسث هم چنین افزود: ما معتقدیم که می توانیم رباتی طراحی کنیم که می تواند خود را نگه دارد، خود را بغلتاند و خود را برای  رسیدن به نقاط تماسی جدید گسترش دهد. علاوه بر این، ما اعتقاد داریم که ربات می تواند در میان اجزای تجهیزات ایستگاه فضایی بین المللی بخزد و همانطور که مارها در طبیعت، از سطوح تجهیزات استفاده کند تا بتواند به حرکت ادامه دهد. ناسا قرار است در سال آینده سه ربات کوچک به نام Astrobee به ایستگاه فضایی ارسال کند. این کاوشگران مینیاتوری می توانند با وظایف و اعمال مختلفی به فضانوردان کمک کند. محققان امیدوارند موفقیت ها و شکست پروژه ها و  تلاش های خود را برای ساخت یک روبات مار مشابه، به اشتراک بگذارند.

ترجمه: محبوبه معصوم نیا/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: upi.com

image_pdfimage_print

[ad_2]

لینک منبع